افاکل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ] (اِخ) نام بطنی از عرب که جد آنها را نام، اَفکَل است. (منتهی الارب). نام بنی افکل که آن نام پدر آن بطن است. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر