افاهید

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) موضعی است در راه ربذه. (منتهی الارب). تپه هائی است سفید به قفار که بر سر راه آنکه از جانب نخل طریق ربذه بپیماید، قرار میگیرد. و نام آن در ابیات زیر آمده:
نظرت الیها و هی تحدی عشیه
فاتبعتهم طرفی حیث تیمما
تروع باکناف الافاهید عیرها
نعاما و حقبا بالفدافد صیما
ظَعائِنُ یشفین السقیم من الجوی
به و یخبلن الصحیح المسلّما.
(از معجم البلدان).