افتخار کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ کَ دَ] (مص مرکب)مباهات کردن. نازیدن. بالیدن. فخر کردن. رجوع به افتخار شود :
ترا ننگ باید همی داشتن
بخیره همی چون کنی افتخار.ناصرخسرو.