«لغت نامه دهخدا»
[اُ] (ع اِ) خانهء سنگ خوار. ج، افاحیص. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). خانهء مرغ سنگخوار. (آنندراج). آشیان کبوتر. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). آشیانهء قطات. لانهء مرغ که در زمین باشد. (یادداشت بخط مؤلف).