افزون گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)بیش گرفتن. بیش شدن. زیاد گردیدن :
افزون گرفت روز چو دین و شب
ناقص چو کفر و تیره چو سودا شود.
ناصرخسرو.
و رجوع به افزون و ترکیبات آن شود.