«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ / نِ پِ تَ] (مص مرکب) افسانه نگاشتن. افسانه دانستن. افسانه فرض کردن : چو با تو درد دل گویم مرا دیوانه پنداری و گر پیش تو شرح دل کنم افسانه پنداری. حیرانی همدانی (از ارمغان آصفی).