افسرده پستان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سُ دَ / دِ پِ] (ص مرکب) فسرده پستان. زن نازا و عقیم. کنایه از عقیم و زن پیر که از زادن بازمانده باشد. (آنندراج). فسرده پستان :
یکسر شود امهات دوران
بسته رحم و فسرده پستان.خاقانی.
|| زنی که بچه افگنده باشد. (آنندراج). || زنی که پستان او بسته و بی شیر باشد.