افسرده دم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سُ دَ / دِ دَ] (ص مرکب)افسرده بیان. پوچ و بیمزه. (آنندراج). آنکه دم او سرد و بیحال باشد :
نیست بر نالهء افسرده دمان گوش مرا
بلبلی کو که صفیرش برد از هوش مرا.
رضی (از فرهنگ ضیاء).