افسرده روان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سُ دَ / دِ رَ] (ص مرکب)دلتنگ. دلسردشده. ناتوان. (ناظم الاطباء). کنایه از مردم مرده دل و سخت دل. (آنندراج) :
از صحبت افسرده روانان بحذر باش
جویای جگرسوختگان همچو شرر باش.
ملاقاسم مشهدی (از آنندراج).