«لغت نامه دهخدا»
[اِ نَ / نِ] (اِ مرکب) آنچه گاه شکستن روزه خورند پیش از شام. آنچه در اول گشادن روزه خورند از طعام. افطاری. || نقد یا طعامی که به فقرا و طلاب علوم دینی و غیره در رمضان دهند. نقدی که به علما و زهاد و دیگر ارباب استحقاق بخش کردندی از جانب شاهان و امراء. (یادداشت مؤلف).