افکنده گوش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ دَ / دِ] (ص مرکب)فروهشته گوش. گوش بخم : صیادی سگی معلم داشت، ازین پهن بری، باریک ساقی، لاغرمیانی، فربه سرینی، افکنده گوشی. (سندبادنامه ص200).