افگندنی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گَ دَ] (ص لیاقت، اِ) افکندنی. (ناظم الاطباء). گستردنی. || فرش و جز آن :
صد اشتر همه بار دیبای چین
صد اشتر ز افگندنی همچنین.فردوسی.
گر افگندنی هیچ بودی مرا
مگر مرد مهمان ستودی مرا.فردوسی.
ز پوشیدنیها و گستردنی
ز افگندنی و پراگندنی.فردوسی.
از افگندنیهای دیبا هزار
بفرمود تا برنهادند بار.فردوسی.
رجوع به افکندنی شود.