افلاطونی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ص نسبی) نسبت است به افلاطون حکیم یونانی.
- عشق افلاطونی؛ عشق خالص از شهوت. عشقی که آلوده بشهوت نباشد. آن عشقی که سعدی گوید :
ما را نظر بخیر است از عشق خوبرویان
آنکو بشر کند میل او خود بشر نباشد.
سعدیا عشق نیامیزد و شهوت با هم
پیش تسبیح ملائک نرود دیو رجیم.
(یادداشت مؤلف).