«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص) دروغگو. مؤنث و مذکر در وی یکسان است. (ناظم الاطباء). دروغگو. ج، اُفْک. (منتهی الارب). افاک. افیک. (منتهی الارب).