«لغت نامه دهخدا»
[اَ لُ] (اِخ) آفولُن. آفولون. اَفولون. آپولون. آپُلُن. ابلن. خدای زاجران و عیافان در میتولوژی یونانی. (یادداشت مؤلف). خدای روشنایی، هنرها و پیشگویی در یونان باستان. وی پسر زئو و لتو و برادر توأمان آرتمیس بود. مولد او در جزیرهء دلوس است. وی معبدی در دلفس داشت و بنام فبوس مشهور است.