«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص) در نهایت کرم یا علم شونده یا در غایت فصاحت و فضایل شونده. مؤنث: اَفیقه. (از منتهی الارب). کسی که در نهایت فصاحت و فضایل باشد. و کسی که در نهایت کرم و علم شود. (ناظم الاطباء). آفق. (منتهی الارب).