«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ص، اِ) شتربچهء از مادر جدا شده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). شتربچه. (آنندراج). || ضعیف رای و عقل، یا تکلف کننده در مدح خود به چیزی که نداشته باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ضعیف رای و عقل و همچنین مأفون. (آنندراج). در مثل گویند: ان الرقین یغطی افن الافین؛ یعنی درم می پوشد سفاهت سفیه را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).