«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ] (ع ص) تکه ای که گوش آنرا آویزان گذاشته باشند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تکهء آویخته دروش. (؟) (منتهی الارب).
