اقسط

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سَ] (ع ص) فرس اقسط؛ اسب راست استخوان ساق. || بعیر اقسط؛ شتر که پی قوائم آن خشک باشد در خلقت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || (ن تف) بهتر. (ترجمان علامه جرجانی ترتیب عادل بن علی). عادل تر. (آنندراج). راست تر و بهتر. (مهذب الاسماء) : ادعوهم لاَبائهم هو اقسط عندالله. (قرآن 33/5).