اقناعی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ص نسبی) منسوب به اقناع :
مدح امرا جواب اقناعی
اوصاف تو چون ادای برهانی.
مختاری.
|| (اصطلاح منطق) اطلاق میشود بر قیاس خطابی و آن دلیلی باشد ترکیب یافته از مشهورات و مظنونات و گاه اطلاق میشود بر لفظ مقنع در بادی نظر هرچند که اقناعی حقیقی هم نباشد. (کشاف اصطلاحات الفنون از محاکمات در ابطال جزء لایتجزی).