«لغت نامه دهخدا»
[اَقْ] (ع اِ) جِ قیظ. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). جِ قیظ، بمعنی شدت گرمای تابستان. (آنندراج). رجوع به قیظ شود.
