اکبار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) بزرگ دیدن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). بزرگ آمدن. (برهان). || بزرگ پنداشتن کسی را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). بزرگ داشتن. (ترجمان القرآن جرجانی چ دبیرسیاقی ص18) (تاج المصادر بیهقی) (دهار). || پلیدی کردن کودک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بی نماز شدن زن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || مذی یا منی آوردن مرد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).