اکتاویوس

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِخ)(1) امپراطور روم قدیم که در سال 30 ق. م. سلطنت ملکه کلئوپاترا آخرین پادشاه خاندان بطلمیوس را پایان داد و در سال 27 ق. م. عنوان افتخاری اگستوس(2) یافت. (از فرهنگ ایران باستان ص301).
(1) - Octavius.
(2) - Augustus.