الاته

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (اِخ)(1) شهر باستانی یونانی (فوسید)(2) در کنار نهر سفیز(3). در این شهر بنای معبد اسقلبیوس(4) و معبد می نرو کارنیا(5) است. این شهر در کنار دو معبر کالیدروم(6) واقع است و بعنوان کلید یونان مراقبت میشود. الاته غالباً در محاصره بوده است. در 480 ق.م. خشایارشا آن را بتصرف درآورد و فیلیپ مقدونی در 330 ق. م. پس از فتح کرونه(7) آن را تصرف کرد. اعقاب اسکندر بر سر آن شهر بکشمکش برخاستند و غالباً فرمانروای آن تغییر میکرده است. رومیها بخاطر پاداش مقاومت اهالی که در محاصرهء تاکسیلا(8) از خود بروز دادند به این شهر استقلال دادند. (از قاموس الاعلام) (از لاروس بزرگ).
)لاتینی
(1) - Elatee. (Elatea
(2) - Phocide.
(3) - Cephise. Asclepios. یا
(4) - Esculape (خدای طب پسر آپولون).
(5) - Minerve Carneia.
(6) - Callidrome.
(7) - Chehronee.
(8) - Taxile.