الثاء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) لَثی (شلم تنک) خورانیدن. (منتهی الارب). شِلِم (صمغ) برآوردن. || آب چکیدن از اطراف درخت. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر