الجاره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ / رِ] (اِ)(1) گونه ایست از شونگ(2) (درخت جنگلی) که آنرا در ارسباران بنام مذکور (الجاره)، در خلخال، دُقٌّزدانَه یا دُقٌّزدون و در گیلان: پلاخور نامند. رجوع به درختان جنگلی ثابتی ص113 و جنگل شناسی ساعی ج 1 ص265 و پلاخور و دقزدانه شود.
(1) - Chlamidophora.
(2) - Lonicera.