«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِدْ دَ] (ع ص، اِ) جِ لَدود و لَدید. (منتهی الارب). جِ لَدود. (از اقرب الموارد). و جِ لدید. (ذیل اقرب الموارد) (المنجد). رجوع به لدود و لدید شود.
