الغ ایف

«لغت نامه دهخدا»

[اُ لُ] (ترکی، اِ) این کلمه در تاریخ جهانگشای جوینی در موارد متعدد آمده و در نسخه بدل الغ انف نیز ذکر شده است و چنین مینماید که نام کسی یا اردویی بنام همان کس بوده است : چون از الغ ایف برفتند و به اردوی توراکیناخاتون رسیدند... (تاریخ جهانگشای جوینی چ لیدن ج 2 ص241). چون بحضرت اردوی الغ ایف رسید... (ایضاً ص243). از آن جملت یک کس بحضرت الغ ایف رسید. (ایضاً ص272). چون به اردوی الغ ایف رسید. (ایضاً ص273).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر