الفت الله آبادی

«لغت نامه دهخدا»

[اُ فَ تِ اَلْ لاه] (اِخ)میرمحمد حنیف (خفیف) متوفی به سال 1130 ه . ق. برادر بزرگ سیدمحمد افضل ثابت اللهآبادی. سید ثابت در تاریخ وفات الفت این مصراع را: «حیف الفت در جهان باقی نماند» سروده است. این رباعی از الفت است:
فریادرسا! دمی که محشر باشد
هرچند که نامه ام سیه تر باشد
مفرست بدوزخم که نتوانم دید
جایی که درو عدو حیدر باشد.
(از صبح گلشن ص33).
و رجوع به الذریعه ج 9 قسمت اول، و فرهنگ سخنوران تألیف خیامپور شود.