الفخدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ دَ] (مص) بمعنی الفاختن و الفختن. رجوع به الفاختن شود :
تو بی تمیز و بر الفخدن ثواب مرا.
ناصرخسرو (از رشیدی).
رجوع به فرهنگ رشیدی و فرهنگ شعوری ج 1 ورق 122 الف شود.