«لغت نامه دهخدا»
[اَ فَ لُ لِلْ مُ تَ قَدْ دِ](ع جملهء اسمیه) برتری از آن پیشی جوینده است. فضل آن را است که متقدم باشد. رجوع به فضل شود.
