«لغت نامه دهخدا»
[اَ فَ رُ یَ لِ] (ع جملهء اسمیه) یعنی شخص فقیر مالک چیزی نیست : گفت... هر که از مال وقف چیزی بدزدد قطعش لازم نیاید: الفقیر لایملک، هرچه درویشان راست وقف مسکینان است. (گلستان سعدی).