الم رسان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ رَ / ِر] (نف مرکب) آنچه الم رساند. الم رساننده. غم انگیز. دردآور. رجوع به اَلَم شود : برابری میکند (امیرالمؤمنین) با بلیهء الم رسان با صبر بسیاری که خدا به او داده است. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص306). پس پناه برد امیرالمؤمنین دنبال این حادثهء الم رسان و واقعه ای که سایه انداخت، به آنچه خدا آنرا از او خواسته است. (تاریخ بیهقی ایضاً ص308).