الوداع

«لغت نامه دهخدا»

[اَلْ وَ](1) (ع صوت) بدرود باش. خداحافظ. در وقت جدایی از دوستان و مسافرت میگویند یعنی وداع میکنم. (از ناظم الاطباء). رجوع به وداع و مجموعهء مترادفات ص155 شود :
الوداع ای دوستان من مرده ام
رخت بر چارم فلک بر برده ام.
مولوی (مثنوی).
الوداع ای خواجه کردی مرحمت
کردی آزادم ز قید مظلمت.مولوی (مثنوی).
الوداع ای زمان طاعت و خیر
محفل ذکر و مجلس قرآن.سعدی.
(1) - فارسی زبانان بیشتر بکسر واو گویند.