الوش

«لغت نامه دهخدا»

[اُ](1) (ترکی، اِ) به واو غیرملفوظ لغت ترکی است، بمعنی طعامی که از پیش امیران بنوکران دهند، و طعام پس مانده. (از غیاث اللغات) (آنندراج). ماحضر سفرهء سلطنتی. (ناظم الاطباء). || نصیب و حصه و قسمت. الش. (فرهنگ نظام ذیل الش). و رجوع به اُلُش شود.
(1) - ناظم الاطباء بفتح همزه ضبط کرده است.