اماره

«لغت نامه دهخدا»

[اِ رَ / رِ] (اِ) شماره و حساب. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (فرهنگ سروری). اَمار. اوار. آماره. اواره. (شرفنامهء منیری) :
اگر خواهی سپاهش را شماره
برون باید شد از حد اماره.لبیبی.
|| دفتر محاسبه. (فرهنگ شعوری).