امانت گزار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ گُ] (نف مرکب) اداکنندهء امانت. امین. گزارندهء امانت :
خداترس باید امانت گزار
امین کز تو ترسد امینش مدار.سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر