امانیاک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (مأخوذ از انگلیسی، اِ) جسمی بخاری و فرار. دارای بویی تند و نافذ و طعمی حاد و سوزان مرکب از دو حجم آزت و شش حجم هیدروژن. رجوع به آمنیاک(1) و آمونیاک شود.
(1) - در برخی از متنهای معاصر کلمه را بصورتهای امانیاک و آمنیاک و آمونیاک آورده اند که صحیح تر در فارسی آمنیاک است.