امحاء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص)(1) محو کردن. ناپدید کردن. از میان بردن چیزی. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - در عربی (محو) به باب افعال نرفته است و فارسی زبانان این مصدر را ساخته اند.