«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ ش ش] (ع ص) شتری که چشم آن سپیدی برآورده باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، مُشّ. (از اقرب الموارد).
