ام عمار

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ عَمْ ما] (اِخ) (سمیه) دختر خباط. از زنان صحابی بود که بطور پنهانی اسلام آورد و وقتی که مشرکان قریش آگاه شدند او را آزار دادند و ابوجهل وی را در حدود سال هفتم هجری کشت و او نخستین شهید در اسلام است. (از اعلام زرکلی چ1 ج1 ص394).