املی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کَ دَ] (مص مرکب) املا کردن :
گهی بلبل زند بر زیر و گه صلصل زند بر بم
گهی قمری کند از بر گهی ساری کند املی.
منوچهری (دیوان ص131).
رجوع به املی و املا شود.