«لغت نامه دهخدا»
[اِمْ] (ع مص) بآب رسیدن چاه کن. (منتهی الارب). اماهه. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). گویند اماه اماههً و اموه امواهاً. (از ناظم الاطباء).