امید بستن

«لغت نامه دهخدا»

[اُ/اُمْ می بَ تَ] (مص مرکب) امید پیدا کردن. امیدوار شدن. (فرهنگ فارسی معین). دل بستن. آرزومند بودن :
در دوست بجان امید بسته
با شوی ز بیم جان گسسته.نظامی.
چه بندم بر آن وعده امّید نیز
کزو بهره ام انتظار است و بس.
کمال خجندی (از آنندراج).