امیلیوس

«لغت نامه دهخدا»

[اِ لیو] (اِخ)(1) پل. یکی از کنسولان معروف روم است که در 227 ق.م. تولد یافت و در 158 ق.م. درگذشت. امیلیوس در اسپانْی و مقدونیه بفتوحاتی نایل آمد و شهر اپیروس را قتل عام کرد. (از تمدن قدیم فوستل دو کولانژ ترجمهء نصرالله فلسفی).
(1) - در تلفظ فرانسوی: emile.