امینی بلخی سمرقندی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نیِ بَ یِ سَ مَ قَ](اِخ) پسر محمدامین بلخی و از معاصران امیرعلیشیر نوایی است. امیر علیشیر می نویسد: «جوانی پسندیده و در نظم طبعش بغایت ملایم است»، و مطلع زیر را از او نقل کرده:
یار در سلسلهء ناز و عتابم دارد
باز دیوانگی عشق خرابم دارد.
(از ترجمهء مجالس النفائس ص75) (از الذریعه قسم 1 از جزء 9 صص105 - 106).