انابه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ بَ] (ع مص) قائم مقام گردانیدن کسی را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). قائم مقام کسی گردانیدن. (آنندراج). گویند انبته عنه انابهً؛ یعنی قائم مقام او گردانیدم او را. (از منتهی الارب). و رجوع به انابت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر