انارگیوا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گی] (اِ) کوکنار و غورهء خشخاش و گویند دافع سرفه است. (از فرهنگ ناصری از آنندراج). اناگیرا. (ناظم الاطباء). و رجوع به انارگیرا شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر