«لغت نامه دهخدا»
[اِمْ بِ] (ع مص) فربه و فراخ شدن شکم و تهیگاه ماشیه از خوردن گیاه. (آنندراج). مطاوعهء بَجَّ کند در تمام معانی آن. (از اقرب الموارد). و رجوع به بجّ شود.