انتثال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) خاک از چاه بیرون آوردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء)(1) (از اقرب الموارد). خاک از چاه بیرون کردن. (تاج المصادر بیهقی).
(1) - در ناظم الاطباء بغلط انتشال است.